۱۳۸۹ آذر ۲۹, دوشنبه

شعر

سیاه نسلی ست نازنین
نسل مردمانی که
باده را
بر پای طناب دار مردی
به سلامتی خود نوش می کنند
و چنین پایکوبان می گذرند
سیاه قرنی ست نازنین
قرن مردمانی که
عشق را در خاطره رجم می زنند
و خاطره را در
کومه ی تاریک اعدام می کنند
سیاه نسلی ست نازنین
سیاه نسلی ست

۳ نظر:

مونا گفت...

انسانهای پوک
انسانهای پوک پر از اعتماد
نگاه کن چگونه وقت جویدن دندانهایشان به هم می خورد...

respina گفت...

خیلی خوب شعر میگی شعرات قشنگن:)

gilas: گفت...

chera enghad siah sher migi albalooooooooooo?